روزنامه امريكايي وال استريت ژورنال كه طي چند ماه اخير به‌طور ويژه‌اي بر حجم مطالب ضدايراني خود افزوده است، زير عنوان "راه حل قدرت نرم در ايران" مقاله دو مقام پيشين امريكايی و فعال کنونی در امور ديپلماسی عمومی و تحقيقاتی را منتشر کرده است که به گفته آنها نشان مي‌دهد برنامه ای جدی برای تضعيف رژيم در تهران چه خصوصياتی می تواند داشته باشد.

به گزارش رجانيوز، در شرايطي كه برخي جريان‌هاي داخلي از اينكه سران فتنه به امريكا متصل دانسته شوند، گلايه مي‌كنند و در ضمن فتنه‌گران نيز هيچ‌گونه مرزبندي روشني تاكنون اعلام نكرده‌اند، در اين مقاله، به‌وضوح اين مساله بررسي شده و راهكارهايي براي ردگم‌كني و در عين حال، تقويت حمايت‌هاي خارجي مطرح شده است.

James K. Glassman و Michael Doran در اين مقاله ادعا مي‌كنند توجه فوری به بمب گذاران القاعده درهواپيماهای مسافربر امريكايی ضروری است اما اين ايران حامی تروريسم و دنبال توانايی شليک موشک هايی با کلاهک اتمی است که ممکن است ثبات جهانی و امنيت امريكا را در معرض بزرگ‌ترين تهديد قرار دهد.

اين تهديد می تواند از سه طرِيق کم شود: اقدامی نظامی، سازش با رژيم ايران، و يا به قدرت رسيدن دولتی جديد و کمتر متخاصم در ايران. دو راه اول غير محتمل به‌نظر مي‌رسد، اما راه سوم، دست کم از هنگامی که اعتراضات پس ازانتخابات ژوئن گذشته رياست جمهوری راه افتاده است، به‌نظر مي‌رسد بيشتر و بيشتر واقع بينانه و عملی است. با اين حال، امريكا و متحدانش تاکنون از توجهی جدی برای پيشبرد راه سوم شانه خالی کرده اند.

بلافاصله پس از شروع اعتراض های انقلاب سبز پس از انتخابات در ايران، بعضی از سياستگذاران استدلال کردند که حمايت آشکار امريكا به رژيم اجازه مي‌دهد ادعا کند آنهايی که در اپوزيسيون هستند، به نوعی ماموران اين کشورند. با اين حال امريكا چگونه می تواند از اپوزيسيون حمايت کند؟ کليد راهگشا پيام هايی استراتژيک است که برای رسيدن به يک هدف عمده سياسی، و در اين مورد، تغيير کاراکتر کادر رهبری ايران، حرف را با عمل درآميزد. هر کاری که انجام مي‌دهيم، هر حرفی که می زنيم، و هر کاری که انجام نمی دهيم و هر حرفی که نمی زنيم، بايد برای تحقق اين هدف هماهنگ شود. چنين سياستی 4 وظيفه جداگانه خواهد داشت:

* فراهم ساختن حمايت معنوی و آموزشی برای انقلاب سبز.

در اين زمينه، به‌جای دولت امريكا بايد طرف‌هايی ثالث نقش اصلی را ايفا کنند. بايد به‌ياد ناراضيان آورد که ديگران با طی همان مسيری که آنان مي‌روند موفق شده اند. ما بايد، به عنوان نمونه، گزارش‌هايی منتشر کنيم که در اوکراين يا گرجستان چه مواردی کارآيی داشت. توضيحات رهبرانی نظير واسلاو هاول از جمهوری چک را نقل کنيم، و به توزيع فارسی راهنماهای دگرگونی از طرق مسالمت آميز- نظير آنچه که Gene Sharp زير عنوان از "ديکتاتوری تا دمکراسی" منتشر ساخته است، و يا اثر Peter Ackerman زير عنوان "نيرويی قدرتمندتر" بپردازيم. زمان آن فرا رسيده است که مستندهای راجع به سقوط چائوشسکو، ميلوسويج و پينوشه، انتقال قدرت درآفريقای جنوبی و لهستان، و دست آوردهای جنبش حقوق مدنی امريكا را به زبان فارسی دوبله کنيم.

* تشديد تحريم های اقتصادی عليه ايران، و تشريح ارتباط ميان رژيم متخاصم واقتصاد بيمارايران.

به‌رغم ثروت های نفتی ايران، اقتصاد کشور سال‌هاست که در نتيجه مديريت بد، فساد، و برباد دادن پول هايی که روانه گروه‌های تروريستی عرب، و برنامه اتمی مي‌شود، در وضعيتی اسف باراست. شعارهای معترضين نشان مي‌دهد که آنها سياست خارجی رژيم و مشقات و محروميت های اقتصادی را مرتبط مي‌دانند.

* انجام تمامی اقدامات ممکن برای افرايش تماس با ايران و افزايش تماس ميان ايران با جهان خارج.

جنبش های اپوزيسيون از طريق مبادله و پخش اطلاعات به موفقيت رسيده اند. برنامه های راديو فردا و تلويزيون ماهواره ای صدای امريكا که بودجه آنها را ماليات دهندگان امريكايی تامين مي‌کنند، بايد به سرعت تقويت شود و بريتانيا را نيز به انجام اقدامی مشابه از طريق بی بی سی تشوق کنيم. ما همچنين بايد قويا عليه اقدامات ايران در پخش پارازيت، که بی اعتنايی به قانون بين الملل است، اعتراض کنيم، به حمايت از رسانه های خصوصی، از تلويزيون های ماهواره ای ويژه افراد جوان گرفته تا شبکه های پيام رسانی توسط تلفن های دستی برخيزيم، و به ايرانيان در کسب تکنولوژيهای مقابله با اقدامات رژيم برای اعمال سانسور و بگير و ببندها کمک کنيم.

* و سرانجام بايد به شيوه های رايج در کمپين ها، چهارمورد اصلی ادعايی در برنامه های تبليغاتی ايران را قويا رد و خنثی کنيم:

اينکه خواست های اصلاح طلبان مردمی نيست و آنها به کشورشان خدمت نمي‌کنند. اينکه امريكا ضعيف شده است و مي‌خواهد از طريق معامله ای با ايران خود را از دشواريهای خاورميانه رها کند. اينکه برنامه اتمی ايران موجب پيشبرد فن آوری کشور مي‌شود، و اينکه مخالفت بين المللی با اين برنامه توطئه ای توسط غرب برای نگاه‌داشتن ايران، کشوری مسلمان، در سطح يک کشور فقير و عقب افتاده است.

در اين مورد اخير، مزيت های نسبی امريكا، شامل تکنولوژی و آينده نگری، بهترين ابزار است. به عنوان مثال برای مقابله با اين ادعا که غرب مي‌خواهد ايران را عقب افتاده نگاه دارد، دولت امريكا با استفاده يک بنياد خصوصی می تواند مديران شرکت های فعال در تکنولوژی در منطقه Silican Valley در کاليفرنيا، و يا برای اين منظور در ژاپن، هند و اندونزی را تشويق کند که به ايرانيان دانشجوی رشته مهندسی سمينار ها و کارآموزي‌های فن آوری سطوح بالا عرضه کنند. ما می توانيم امواج را در ايران مثلا با اين پيام Arnold Schwarzenegger فرماندار کاليفرنيا پر کنيم که در انتظار تقاضانامه شرکت در سمينارهاست. دولت ايران به احتمال قوی با چنين برنامه ای مخالفت مي‌کند و آن وقت پيام ما اين خواهد بود که اين رژيم مستقر در کشور شماست، و نه غرب، که مي‌خواهد شما را عقب‌مانده نگاه دارد.